โดน Tag โดย เบ้งเบนส์  ครับผม

Tag คืออะไรงงอยู่เหมือนกัน จนกระทั่งเปิดอ่าน blog ของคนที่ส่งมา ก็อ๋อ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง จุดเริ่มต้นไปอ่านได้ที่นี่เลยครับ http://www.keng.com/2007/01/08/viral-marketing-of-blogosphere/ เหมือนกับเป็นจดหมายลูกโซ่ของคนเล่น blog นั่นเอง แต่สนุกกว่าเยอะ

การ Tag ผมว่าสร้างสรรค์กว่า Forword mail เพราะว่า คนที่ได้รับและส่งต่อเต็มใจจริงๆ

หลักการ Tag ที่ผมพอจับความได้และกำลังจะทำก็คือ

1. Tag เป็นการส่งต่อกันของกลุ่มคนเล่น Blog (ก็ space อะแหละ)
2. คนโดน Tag ต้องเขียนความลับหรือเรื่องที่คนอื่นไม่รู้เกี่ยวกับตัวเอง 5 ข้อ
3. อ้างอิงลิงค์ของคนส่งมาให้ด้วยว่ามาจากไหน
4.  ส่งต่อไปให้คนที่ไม่เคยโดน Tag อีก 5 คน โดยอ้างอิงลิ้งค์ด้วยว่าส่งให้ใคร

เอาล่ะเริ่มเล่าความลับของข้าพเจ้าเลยดีกว่า

1. ชื่อปั๊ก มาจากตอนเกิดใหม่ๆ มีชื่อเล่นอีกชื่อหนึ่งอยู่แล้ว อะไรก็จำไม่ได้เหมือนกัน วันหนึ่งพ่อแม่และพี่ชายพร้อมทั้งผม ไปกินข้าวที่ร้านอาหารทะเลกัน มีปลาปั๊กเป้าตากแห้งแขวนประดับร้านอยู่ พี่ชายผมถามแม่ว่าคือปลาอะไร แม่บอกว่า ปลาปั๊กเป้า เท่านั้นแหละ พี่ผมบอกว่าน้องต้องชื่อ “ปั๊กตาเป้า ปั๊กตาเป้า ปั๊กตาเป้า” แม่กะให้สักพักพี่เบื่อแล้วเลิกไปเอง แต่พี่ชายผมจะให้ผมชื่อนี้ให้ได้ สุดท้ายก็เลยได้ชื่อปั๊กตาเป้าจริงๆ หลังๆก็เรียกสั้นๆว่าปั๊ก ได้ชื่อนี้เพราะพี่ชายแท้ๆ (แต่ผมก็ชอบชื่อนี้นะ)
2. ตอนเรียนที่นครปฐม สมัครสอบฟิสิกส์โอลิมปิก สอวน. ศูนย์ศิลปากร เพราะได้ยินมาว่า เพื่อนและคู่แข่งคนสำคัญของผมที่เชียงใหม่ ได้เข้าค่ายโอลิมปิกคณิตศาสตร์ ด้วยความที่เห็นเป็นคู่แข่ง เลยไม่อยากให้มันเกินหน้าเกินตาเลยลองสมัครบ้าง ซึ่งวิชาที่ถนัดที่สุดตอนนั้นก็ฟิสิกส์ ไม่คิดเหมือนกันว่าจะผ่านรอบคัดตัวระดับภาคไปได้ แรงผลักดันอย่างแรก ก็อยากเหนือกว่าไอ้เพื่อนคนนั้นนั่นแหละ พอดีชอบเอาชนะคน แต่สุดท้ายมันก็เก่งกว่าเราอยู่ดี ไปได้เกือบไปแข่งเมืองนอกแล้ว เสียดายแทนมันเหมือนกัน แต่ก็แอบสะใจ(อิอิ) ส่วนผมเหรอ ตกรอบตอนที่จะคัดเหลือ 25 คนสุดท้าย
3. ตอนเด็กๆชอบเรียนภาษามากๆ โดยเฉพาะภาษาจีน ใฝ่ฝันจะเป็นนักการฑูตด้วยซ้ำ แต่พอโตมาตอน ม.ต้น สอบวิชาคณิตศาสตร์ตก ช่วงนั้นหดหู่กับชีวิตมาก เลยตั้งหน้าตั้งตาทำโจทย์คณิตศาสตร์อย่างเดียวเลย จากทำไม่ได้ เลยกลายเป็นทำได้ พอทำได้ยิ่งทำก็ยิ่งสนุก สุดท้ายเลยกลายเป็นชอบคณิตศาสตร์ไป พอชอบคณิตศาสตร์ เลยพามาชอบวิทยาศาสตร์ด้วย หลังจากนั้นก็หันเหชีวิตมาทางสายวิทยาศาสตร์โดยสิ้นเชิง
4. เคยปั่นจักรยาน 3 ล้อแข่งขันตอนอนุบาล ปั่นนำโด่งคู่แข่งมาไกลแล้ว แต่หยุดหน้าเส้นชัย เพราะว่าอยากได้เหรียญเงิน ตอนนั้นรู้สึกว่าเหรียญเงินสวยกว่าเหรียญทอง
5. ตอนอยู่หอพักม.ปลาย เคยเกลียดรุ่นพี่กลุ่มหนึ่งมากๆ ผมโดนแกล้งตลอด เลยเอากาวตราช้างไปหยอดรูกุญแจตู้เสื้อผ้าส่วนตัวที่หอพักทั้งแก๊ง สะใจมากตอนเห็นพวกนั้นพยายามเปิดเอง เพราะแจ้งมาสเตอร์หรือเจ้าหน้าที่ไม่ได้ ก็ในตู้มันมีบุหรี่ทุกตู้เลย ขืนบอกคงโดนฑัณบน

สำหรับคนที่โดนผม tag ไป 5 รายได้แก่ 
เบียร์ บัดดี้สาวแสนสวย (จริงอะ?)
เฟริส เพื่อนสนิทตอนอยู่บ้านเณร
วริทธิ์ เพื่อนเก่าที่ปรินส์ เจ้าของแรงบันดาลใจในข้อ 2
ตั่ว รุ่นน้องที่คณะ ใส่รองเท้าแตะไม่เป็น ใส่เป็นแต่ผ้าใบ
ศิวา เพื่อนคนแรกในยอแซฟ
แถมอีกคนครับ พี่ปูน พี่ชายผมผู้ตั้งชื่อให้ผมเอง

เฮ้อ เสร็จซะที อย่าลืม tag กันต่อสนุกๆนะครับ